Ik schrijf eigenlijk nooit veel persoonlijke dingen op mijn blog maar deze moest ik toch even kwijt. Vandaar deze dag nog een tweede blogbericht van mij.
Vandaag moet mijn vader weer voor een opname naar het ziekenhuis om morgen een hele ingrijpende operatie te ondergaan aan een aneurysma.
Een aantal jaren geleden al één in zijn buik en nu één bij zijn hart. We maken ons dan ook een heleboel zorgen, maar proberen toch positief vooruit te kijken. Zelf is hij dat in ieder geval wel.
Ik zou gisteren heengaan voor een kopje koffie en nog even een keer gedag zeggen. Toen ik heenreed was het prachtig weer en heb ik er een onverwachts een andere draai aan gegeven. Het kwam op als p.....en en het werd uiteindelijk een dag met een gouden randje.
De foto's van mijn ouders spreken voor zich.
Lieve papa, veel succes en sterkte voor morgen en ik reken erop dat we bovenstaand uitje nog een keer herhalen. :)) Veel liefs van Laura.

