woensdag 10 augustus 2011

Mijn vader's vessie




Zoals jullie in één van mijn vorige berichtjes hebben gelezen heeft mijn vader in het ziekenhuis gelegen. Gelukkig hebben mijn hartjes geholpen en is hij weer thuis. Welliswaar met een hele hoop pillen maar dat maakt niet uit, hij is er weer.

Maar zijn vessie niet!! Want zijn vest is door de ambulancebroeders stukgeknipt.
En dat was wat!! Hoe konden ze zijn 'vessie' nu zomaar stuk knippen. :(( Had dat nu niet even anders gekunt!! Zijn oude vessie voor in huis wat makkelijk aan en uit kan. Ik neem wel een nieuw vest voor je mee pa, had mijn broer gezegd, erg lief, maar dat was toch niet zijn oude 'vessie'.

Dus jullie begrijpen het al, alsof er geen vest te koop is, heb ik gisteren 'het vessie' mee naar huis genomen. Eerst even op de grond gelegd hoe het nu eigenlijk weer in elkaar paste. Want een ambulancebroeder heeft op een kritiek moment geen oog voor richting hoor. :))
Al was het alleen maar voor de kick, ik wilde proberen of er nog iets van te maken viel.





Eerst even op de grond gelegd om te kijken hoe het zit





En onderstaande foto's zijn het uiteindelijke resultaat. Omdat het natuurlijk wel gebreid materiaal is laddert het alle kanten op. En sommige stukjes vooral vanaf de borstkant waren helemaal weg. Als je dat aan elkaar maakt mis je natuurlijk wel wat. Dus het patroon wat bij de borst begint is wel verstoord en dat zie je nog wel. Richting de mouw en manchet ging het beter en dat paste wel weer goed aan elkaar.








Moeder's mooiste is het niet maar voor in huis kan mijn vader lekker zijn 'vessie' weer aan.


Fijne dag verder en bedankt voor de lieve reakties op mijn vorige berichtje!





6 opmerkingen:

  1. Ach wat een aandoenlijk verhaal, met open mond gelezen.
    Wat ben je toch een heerlijke dochter, je pap is nu weer gelukkig dat ie zijn vessie aan kan.
    Ik denk dat je dood geknuft gaat worden.
    bedankt voor het meegenieten van je verstelwerk.
    liefs en geef je pap een knuf van mij.
    Chrissie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een verhaal, allereerst heerlijk dat je vader weer thuis is.
    En ja wat kunnen mensen zich hechten aan bepaalde dingen... maar met zo'n "gouden" dochter is het toch weer helemaal goed gekomen!!

    groetjes Annemarie en Merit

    BeantwoordenVerwijderen
  3. IK geloof dat jij een van de mensen bent die begrijpen wat belangrijk is. Geweldig dat je dit gedaan hebt voor je vader, hoe gewoon je het zelf ook mag vinden. Echt groot respect!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn dat je vader weer thuis is, die zal heel blij zijn met zijn dochter ;)
    Ik heb me even opnieuw bij je moeten aanmelden als volger want mijn oude blog is verdwenen en nu sta je ook weer in mijn nieuwe blog in de leeslijst ;))
    Liefs, Sonja

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Geen enkel nieuw vest kan het winnen van je eigen "vessie", ik begrijp dat paps heel blij is dat ie het weer aan kan, wat een werk trouwens he, heel lief van je...
    veel liefs van Laura.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dank jullie wel allemaal voor de lieve reakties. :))

    BeantwoordenVerwijderen